QIGONG

Dawno, dawno temu, żył w niedostępnych dolinach wysokich gór tajemniczy lud.
Górskie potoki wpadające do zielonych dolin napełniały wodą kryształowo czyste jeziora pełne ryb i nasycały soczyste, obficie rodzące pola. Promienie słońca odbijając się w niezliczonych lusterkach kryształów wiecznego lodu na szczytach gór wieńczących płodne doliny, Wypełniały je ciepłym wszystko otulającym blaskiem. Śpiew ptaków i szczęśliwych ludzi unosił się w powietrzu, latami, wiekami, aż do czasu, kiedy wszystko  nagle się zmieniło.
Szara, nieprzenikalna ściana obłoków wypełniła niebo i oddzieliła słońce od ziemi. Ciężkie chmury pełne deszczu zawieszone na szczytach gór, lały wodę do smutnych dolin bez blasku słońca, dniami, tygodniami, latami. Jeziora wystąpiły z brzegów i zalały pola. Śpiew ptaków i śmiech ludzi ucichł. Mieszkańcy dolin ulegli melancholii, pozamykali się w domach, zaczęli chorować i umierać. Nastały ciężkie czasy. Tajemniczy lud cierpiał, a najwięcej cierpiał ich Król. Wszystkie spiżarnie, które pootwierał dla swoich poddanych były puste, tak jak skarbnice, które wypróżnił wymieniając bezcenne skarby za jedzenie dla swojego ludu. Bezradny i smutny szukał pomocy w odosobnieniu, w samotności wysoko w górach w jaskini, gdzie jednego dnia miał wizje. Zobaczył siebie w tańcu, zobaczył jak wykonuje dotychczas sobie nieznane ruchy. Szeroki uśmiech rozjaśnił jego twarz i natychmiast wydał przykaz, aby wszyscy wyszli z domów i naśladowali ten cudowny taniec, który wypełnia ciało energią i rozjaśnia myśl. Lud tańczył, nabierał nowego oddechu, chęci do życia i do walki z przeciwnościami losu. Jednego dnia, próżne chmury zawieszone na szczytach gór przestały lać wodą, a przez szarą ścianę obłoków przebiły się pierwsze promienie słońca, ponownie wypełniając dolinę ciepłym wszystko otulającym blaskiem. Cudowny taniec, rozjaśniający myśl, wypełniający ciało energią, stał się częścią ich codziennego życia. Pokolenie za pokoleniem przekazuje sobie ten bezcenny skarb, rozwijając go i dopełniając, aż do dzisiejszych czasów.

QI = energia życiowa, energia lub  naturalna   siła wypełniająca i tworząca Wszechświat.

GONG = praca, kultywacja, zarządzenie, poruszanie...

Oddychając, jedząc, patrząc … automatycznie i nieświadomie przyjmujemy Qi.
Spacerując, jeżdżąc na rowerze, uprawiając ogród, odkurzając, myjąc okna….automatycznie i nieświadome pobudzamy i poruszamy swoje Qi.
Gdy ćwiczymy, praktykujemy Qigong- świadome kultywujemy, wzmacniamy i regulujemy własne Qi.

Ruch Qi tworzy formy
Ruch formy tworzy życie
Qi jest skupione,powstaje życie
Qi jest rozproszone, następuje rozpad i śmierć

 

Więcej o Qigong przeczytasz na Wikipedii.